Znaki poziome nie cieszą się zbytnim poważaniem kierowców. Niektórzy notorycznie je ignorują, co wynika raczej z niechęci do ich stosowania, niż braku znajomości. Natomiast ich ranga jest identyczna, jak znaków pionowych. Często są tylko ich powtórzeniem lub uzupełnieniem.

Natomiast wewnątrz tej grupy należy wyróżnić znaki malowane kolorem żółtym. Przy nich białe jeszcze bledną i tracą znaczenie, tzn. jeśli znaki poziome, czyli są różne w dwóch kolorach, jedziemy według tych żółtych.

Wśród znaków na jezdni dominują linie. Są różnej grubości i formy oraz malowane na różnych fragmentach drogi. Generalna zasada jest prosta; ciągłych przekraczać nie wolno, przerywane jak najbardziej tak. Dobrze byłoby jeszcze odróżniać i wiedzieć, co poszczególne linie oznaczają, ale w tym celu trzeba zajrzeć do rozporządzenia o znakach drogowych. Warto to zrobić, aby uniknąć przykrych sankcji bo np. za przekroczenie linii podwójnej ciągłej, oddzielającej pasy ruchu w przeciwnych kierunkach, policjanci wlepiają wcale znaczące mandaty.

Wśród linii wyróżniają się są tzw. linie zatrzymywania, np. przed znakiem „stop”(gruba ciągła), przed wjazdem na drogę z pierwszeństwem przejazdu - (z trójkątów), lub przed sygnalizatorem świetlnym – (przerywana).

Dla niektórych kierowców zagadką jest linia ciągła łamana na jezdni w okolicy przystanków autobusowych. Na wszelki wypadek omijają ją łukiem, a robią to niepotrzebnie, gdyż jest to tzw. linia przystankowa, wyznaczająca miejsce przystanków i zakazująca zatrzymywania się tam innym pojazdom.

Ważną rolę spełniają linie krawędziowe. Oddzielają one jezdnię od pobocza i zabraniają zatrzymywania się na jezdni. Linia przerywana zezwala na jej przekraczanie i postój na poboczu. Odwrotnie linia krawędziowa ciągła zabrania przekraczania i zatrzymywania się zarówno na jezdni, jak i poboczu.

Bardzo ważnym znakiem poziomym jest zebra, czyli przejście dla pieszych. Może, ale nie musi być wzbogacone odpowiednim znakiem pionowym. To ważny znak, do którego odnosi się kilka przepisów kodeksowych, np. dotyczących zakazu wyprzedzania i omijania.

Na jezdniach można spotkać też symbole i napisy. Nie wolno ich lekceważyć. Napis „BUS” wyznacza wyodrębniony pas ruchu dla komunikacji publicznej i jazda po nim innym pojazdem może się skończyć dotkliwą sankcją.

Warto jeszcze zwrócić uwagę na zakreślone powierzchnie wyłączenia. Ten obszar jest wyłączony z ruchu i nie wolno na te linie najeżdżać, ani tam parkować. Wyraźnym sygnałem, co do kierunku jazdy na zajmowanych pasie ruchu są strzałki kierunkowe. Nie jest to sugestia, ale dyspozycja, którą należy niezwłocznie wykonać. Jeśli nie zgadza się to z naszymi zamiarami, trzeba zmienić pas ruchu dopóki pozwala na to linia przerywana, oddzielająca pasy ruchu. Gdy będziemy zwlekać z tym manewrem, linia przerywana zamieni się w ciągłą i wtedy już musimy jechać zgodnie ze wskazaniem strzałki.

Informację o podziale pasów ruchu i możliwości ich zajmowania w zależności od kierunku jazdy zawiera ustawiany z pewnym wyprzedzeniem znak uzupełniający F-10.

Znakami poziomymi są oznaczane miejsca parkowania zastrzeżone dla określonych rodzajów pojazdów (koperta), progi zwalniające (nie zawsze oznakowane), pasy postojowe i stanowiska postojowe.

Znaki poziome występujące w formie symboli i napisów są bardzo czytelne, np. symbol roweru oznacza drogę dla rowerów, symbol wózka inwalidzkiego – miejsce dla pojazdu osoby niepełnosprawnej itp.

Gdy zimą znaki poziome przykryje warstwa śniegu, wtedy dopiero doceniamy ich rangę i fakt, że one ułatwiają, a nie utrudniają życie kierowcom.