Nareszcie wytęskniona przez długie zimowe miesiące wiosna. Wiele utrudnień drogowych zniknęło i los kierowców jakby odmienił się na lepsze. Niestety statystyki zdarzeń drogowych tego nie potwierdzają. Skoro aura sprzyja, drogi obeschły, widoczność bez zarzutu i dzień dłuższy, to w czym problem?

Tych problemów jest co najmniej kilka:

1. Po zimie zostało wiele ubytków w nawierzchniach dróg. One same stanowią już zagrożenie. Dodatkowo część kierowców omijając dziury jeździ slalomem, co nie zawsze dobrze się kończy. Szczególnie jest niebezpiecznie, gdy gładki, wyremontowany odcinek drogi nagle zamienia się w „ser szwajcarski”, czyli dziura na dziurze. Rozpędzeni na dobrej nawierzchni kierowcy zaczynają wykonywać różne dziwne manewry. Lepiej aby wtedy nie było nikogo w pobliżu.
2. Na drogach robi się ciasno albowiem:
• Pojawiają się motocykliści, motorowerzyści i cykliści nazywani przez kierowców wielośladów „wiosenną plagą”. Uwaga na wyprzedzanie jednośladów „na trzeciego”, co czyni prawie co drugi kierowca. Kodeksowy odstęp przy wyprzedzaniu i wymijaniu jednośladów to 1 metr. Nie jest to przesada, bo zachowania kierujących nimi są czasem dziwne. Zwróćmy też uwagę na grupy zorganizowane lub wręcz watachy motorowerzystów. Zdarzają się im niebezpieczne popisy i trudne do przewidzenia zachowania. Głównym grzechem cyklistów jest jazda parami i przejeżdżanie przejść dla pieszych. O motocyklistach, wyczynowcach nie ma co wspominać, bo i tak spotkamy ich na swoich trasach.
• Wiosną następuje też wysyp niedzielnych kierowców. Coraz częściej to ludzie starsi, nie zawsze w pełni sprawni, jeżdżący czasem według swego wyczucia, niekoniecznie zbieżnego z obowiązującymi przepisami ruchu drogowego. Zdarza się też panom po grilu /i nie tylko daniach z grila/ łaskawie odstąpić kierownicę małżonce, która od miesięcy nie miała okazji do prowadzenia. Wiosną policja zatrzymuje też wielu trzeźwych, ale tylko według ich subiektywnej oceny, czyli trzeźwych inaczej. Najczęściej są tzw. kierowcy „wczorajsi”, czyli nazajutrz po udanym biesiadowaniu.
3. Na jezdniach pojawiają się zamiast śliskich liści, rozjeżdżone i żywe żaby, otumaniona hormonami dziczyzna leśna, a szyby zakleja ubite robactwo. Szczególnie uważać trzeba w pobliżu stawów, rzek, lasów i zarośli, oraz wieczorem i w nocy, kiedy to najczęściej można mieć kłopoty z tego powodu.
4. Na wielu odcinkach jezdni zalegają drobne kamyki, żwir lub grys. Są to pozostałości po remontach lub rozkruszone ubytki jezdni. Na takich drobinach niełatwo hamować, a zdarza się otrzymać pamiątkę na szybie lub lakierze. Czynnikiem ryzyka jest prędkość własna i innych pojazdów w pobliżu, z pod których kół pryskają skalne okruchy.
5. Na lokalnych drogach pojawiły się maszyny rolnicze. Ciągniki, /nie zawsze w pełni sprawne/ obczepione rolniczym sprzętem skutecznie przeszkadzają w płynności ruchu drogowego. To typowe zawalidrogi, które trudno wyminąć, czy wyprzedzić ze względu na gabaryty. Co gorsza nanoszą na twarde nawierzchnie warstwę mokrej gleby z pól. Takie skażone odcinki, po deszczu są bardzo śliskie i spowodowały już wiele problemów
6. Gdy zazielenią się łąki na wiejskich drogach pojawią się przepędzane stada krów. Zdarzają się też sztuki wypasane w przydrożnych rowach lub na obrzeżach dróg. Szczególnie rano i wieczorem trzeba brać pod uwagę takich intruzów drogowych.
7. Wiosna to ulubiona pora drogowców rozpoczynających roboty drogowe. Zdarzają się więc co rusz „wahadełka”, dymiące „piekiełka”, robotnicy łatający dziury i większe inwestycje drogowe. Weźmy pod uwagę ewentualne opóźnienia planując czas przejazdu, aby potem nie nadrabiać straconych minut. Pocieszeniem niech będzie poprawiona nawierzchnia i komfort jazdy następnym razem.
8. Wiosną u wielu kierowców wstępuje demon prędkości. Pozwalają sobie jakby na więcej po zimowych ograniczeniach. Policja zna ten problem i kontrole prędkości są proporcjonalne do zagrożenia. Reasumując; wiosna to zbyt piękna pora roku aby psuć sobie nastrój i komplikować życie niepotrzebnymi kłopotami.