Strefa zamieszkania to bardzo specyficzny obszar, wyznaczony najczęściej na miejskich osiedlach mieszkaniowych. Wjazd i wyjazd do tej strefy oznaczają znaki drogowe i to niezależnie, czy drogi są publiczne, czy wewnętrzne /np. spółdzielni mieszkaniowej/.

Taka enklawa daje wszelkie prawa pieszemu, kosztem kierowców. Pieszy może tu spacerować bezkarnie środkiem jezdni mając pierwszeństwo przed pojazdami. Nawet małe dziecko do lat 7 nie musi tu mieć opiekuna i może uczestniczyć w ruchu drogowym samodzielnie.

Jeśli jedni mają dużo praw, to inni niestety mają je mocno ograniczone.

Kierowca wjeżdżając do takiej strefy musi zachować się super ostrożnie. Najpierw musi zwolnić do 20 km/h. Potem musi uważać na pieszych, którzy mogą przechodzić przez jezdnię w każdym miejscu i wciąż mają pierwszeństwo. Trzeba też uważać na progi zwalniające, których w tych strefach zwykle jest obfitość. Co gorsze nie muszą być oznakowane.

Jeszcze bardziej restrykcyjny przepis dotyczy parkowania.

Postój jest tam możliwy jedynie na wyznaczonych parkingach. Pozostawienie pojazdu w innym miejscu grozi sankcjami karnymi ze strony służb porządkowych. Niewykluczona jest więc blokada, mandat a nawet możliwe odholowanie źle zaparkowanego auta.

Wielu kierowców ignoruje jednak te zasady. Rozwijane prędkości znacznie przekraczają dozwolone 20 km/h. Pieszy na jezdni traktowany jest jak intruz, a nawet „otrąbiony”. Do parkowania wykorzystuje się nawet podjazdy do zsypów, nie mówiąc o chodnikach i jezdniach.

W razie sankcji niektórzy tłumaczą się, że to przecież nie jest droga publiczna. Niestety w tym przypadku kara ich nie ominie, bo prawo nadaje takie możliwości służbom porządkowym, nawet na drogach niepublicznych w strefach zamieszkania.

Trzeba też przypomnieć, że wyjeżdżając z takiej strefy /na co wskazuje znak – koniec strefy zamieszkania/ kierowca jest włączającym się do ruchu, a więc ustępuje pierwszeństwa innym pojazdom.

Warto pamiętać więc, że w tej strefie kierowca jest niejako intruzem podlegającym pod liczne ograniczenia i rygory. Dotyczy to także rowerzystów i motorowerzystów, którzy muszą uszanować tam bezwzględne pierwszeństwo pieszego.

Natomiast na drogach niepublicznych /np. wewnętrznych/ poza strefą zamieszkania obowiązują ogólne zasady regulujące ruch drogowy. Wyjazd z takiej drogi niepublicznej jest także włączeniem się do ruchu. Wjeżdżając więc na uliczki osiedlowe warto śledzić ich oznakowanie, gdyż jeden znak informacyjny D-40 potrafi zmienić kompletnie zasady ruchu drogowego za nim obowiązujące.