Problem niepełnosprawności dotyczy coraz większej liczby osób. W ruchu drogowym uczestniczy dość liczna grupa osób starszych, z problemami dotyczącymi sprawności ruchowej, jak i zmysłowej. Niestety są oni dość często ignorowani, popędzani lub upominani nie zawsze grzecznie, przez młodych, sprawnych i wiecznie spieszących się kierowców.

Kodeks drogowy uwzględnia uczestnictwo takich osób w ruchu drogowym i zobowiązuje kierującego do zatrzymania się, gdy przez jezdnię przechodzi osoba niepełnosprawna, używająca specjalnego znaku, /np. biała laska niewidomego/ lub osoba o widocznej ograniczonej sprawności ruchowej /np. osoba w starszym wieku, osoba używająca laski lub o kulach/.

Niestety zdarza się, że osoba niedowidząca lub słabo słysząca wkracza na jezdnię nieświadoma nadjeżdżającego pojazdu.

Problemem drogowym są też starsi rowerzyści, którym rower pomaga w codziennym poruszaniu się na niewielkie odległości. Nie zawsze zachowują się oni zgodnie z regułami drogowymi. Nie są przyzwyczajeni do tak dużego natężenia ruchu i znacznych prędkości pojazdów. Zdarza się, że wykonują manewry bez sygnalizacji, są czasem nieoświetleni i ignorują podstawowe przepisy drogowe. Jeśli do takich zachowań dochodzi na ruchliwej drodze, stanowią wtedy istotne zagrożenie.

Analiza wypadków z udziałem pieszych wskazuje na duży udział wśród ofiar tych wypadków osób starszych lub niepełnosprawnych. To skutek słabej ich widoczności podczas poruszania się wzdłuż drogi oraz przekraczania jezdni w sposób nieporadny w miejscach, gdzie pojazdy poruszają się z dużą prędkością.

Osobom niepełnosprawnym Kodeks drogowy daje możliwość pewnych udogodnień, cennych szczególnie w dużych miastach, gdzie codziennością są problemy z dojazdem blisko celu podróży i parkowaniem pojazdów. Pewne przywileje przypisano do tzw. karty parkingowej. Umożliwia ona nie stosowanie się do niektórych znaków drogowych dotyczących zakazu ruchu i postoju. Umożliwia też parkowanie na wydzielonych miejscach parkingowych przeznaczonych dla inwalidy. Zasady te dotyczą także kierujących pojazdem, przewożących osobę niepełnosprawną.

Niestety przepis ten szczególnie w dużych miastach jest nadużywany przez kierowców, którzy mając wśród znajomych osobę niepełnosprawną, posługują się na co dzień jej kartą parkingową i korzystają z miejsc przeznaczonych dla naprawdę potrzebujących.

Przepisy mają być zmodyfikowane, aby takie zachowanie ukrócić.

Póki co kartę parkingową wydaje osobie niepełnosprawnej starosta, za ustaloną opłatą, na podstawie stosownego orzeczenia wydanego przez specjalny zespół orzecznictwa lub organy rentowe.

Dużo problemów mają niepełnosprawni kierowcy. Mogą uzyskać co prawda prawo jazdy, ale z pewnymi ograniczeniami np: winni poruszać się specjalnie dostosowanym do niepełnosprawności pojazdem, używać okularów, aparatów słuchowych itp.

Nie jest prawdą, że osoby niepełnosprawne w ruchu drogowym stanowią zawsze zagrożenie dla innych jego uczestników. Raczej odwrotnie, to sprawni, młodzi lecz nie wszyscy i nie zawsze kulturalni inni kierujący stanowią dla nich duże zagrożenie.