O naszych drogach nie mamy zwykle dobrego zdania. Oceniamy je pod kątem wygody podróżowania, a więc szczególnie ich szerokość, nawierzchnię, kolizyjność, pobocza, obrzeża itp.

Rzadko zastanawiamy się nad tym jakim rodzajem drogi właśnie się poruszamy. Jest to o tyle ważne, że do poszczególnych rodzajów dróg przypisane są konkretne przepisy drogowe.

Drogi publiczne i niepubliczne - nie różnią się niczym z wyglądu.

Rozróżniamy je w zależności od tego czyją są własnością / czyli kto za nie odpowiada/, i kto zarządza na nich ruchem. Bardzo ważny jest moment zmiany drogi niepublicznej /np. wewnętrznej/ na publiczną. Taki wyjazd prawo drogowe traktuje jako włączenie się do ruchu. Wyjeżdżając więc z takiej drogi np. osiedlowej, czy zakładowej na miejską ulicę, musimy przepuścić wszystkie pojazdy poruszające się tą ulicą. Dlatego też takie drogi niepubliczne są oznakowane znakiem informacyjnym D-46. „ droga wewnętrzna”.

Drogi jedno i dwujezdniowe

Najczęściej poruszamy się drogami jednojezdniowymi, które poza jezdnią posiadają zwykle pobocza, czasem chodniki, rzadziej ścieżkę rowerową.

Na drogach jednojezdniowych poza obszarem zabudowanym samochody osobowe i motocykle mogą rozwijać maksymalną prędkość 90 km/h, a pojazdy ciężarowe i autobusy 70 km/h. Przepis ten jest notorycznie łamany /może nie jest dostatecznie egzekwowany przez służby drogowe/. Wiadomo, że znakomita większość samochodów osobowych i motocykli porusza się po takich drogach szybciej niż 100 km/h.

Drogi dwujezdniowe składają się z dwóch jezdni jednokierunkowych oddzielonych pasem zieleni lub barierką. Na drodze takiej można wyprzedzać na zakrętach i przed wzniesieniem. Prędkość maksymalna aut i motocykli – poza obszarem zabudowanym wynosi 100 km/h, jeśli co najmniej dwa pasy ruchu mieszczą się na jednej jezdni i 80 km/h dla pojazdów ciężarowych i autobusów.

Drogi jedno i dwukierunkowe

Poza wskazaniami co do dozwolonego kierunku jazdy, drogi te różnią się jeszcze kilkoma przepisami, które na nich obowiązują.

Na drodze jednokierunkowej nie wolno zawracać, natomiast wolno:

- cofać, parkować przy lewej krawędzi, skręcać w lewo z lewego pasa jezdni, wyprzedzać nawet z prawej strony /jeśli są wyznaczone pasy ruchu z wyjątkiem zakrętów i wzniesień oznaczonych znakiem ostrzegawczym/.

Drogi ekspresowe i autostrady

Mamy ich jak na lekarstwo, ale miejmy nadzieję, że z czasem będzie ich coraz więcej. Drogi ekspresowe mogą być jedno lub dwujezdniowe / raczej standardem są dwujezdniowe/. Wyjątkowo mogą się zdarzyć na nich skrzyżowania. Prędkość maksymalna na drodze ekspresowej jednojezdniowej samochodów osobowych i motocykli to 100 km/h lub 110 km/h na drodze dwujezdniowej.

Na autostradzie są zawsze są minimum dwie jezdnie o kilku pasach ruchu i nie ma ruchu poprzecznego /skrzyżowań/. Maksymalna prędkość aut i motocykli to 130 km/h.

Zarówno na drogach ekspresowych jak i na autostradach nie wolno cofać i parkować / nawet na poboczu/. Zawracać wolno jedynie na skrzyżowaniach dróg ekspresowych lub specjalnie wyznaczonych miejscach / nie ma takich możliwości na autostradach/.

Pojazdy dopuszczone do poruszania się po tych super-drogach, to wyłącznie pojazdy samochodowe / na autostradach muszą rozwijać prędkość minimum 40 km/h, nawet gdy ciągną przyczepę.

Jadąc dowolną drogą musimy więc wiedzieć jakim rodzajem i typem drogi się poruszamy. Świadczą o tym zwykle odpowiednie znaki drogowe.

W zależności od rodzaju drogi obowiązują na niej odrębne przepisy ogólne, które regulują dozwolony sposób zachowania i dopuszczalne prędkości maksymalne.