Wielu kierujących przyłapanych na łamaniu prawa drogowego tłumaczy się właśnie w ten sposób: „Panie Władzo – ja tylko na chwilkę”.

Ta chwilka czasem bywa krótsza w założeniu, a w rzeczywistości trochę się przeciąga. Skutki chwilowej ignorancji, czy bezmyślności bywają tragiczne. Wystarczy przejrzeć kroniki tragedii drogowych, aby uprzytomnić sobie skutki, jakie to powoduje.

Ot chociażby niedawna tragedia pozostawionych w samochodzie maluchów. Matka tylko na chwilę zostawiła ich samych, aby odebrać córeczkę ze szkoły. Gdy po chwili wróciła, wnętrze samochodu płonęło, a w nim dwójka małych chłopców. Wystarczyła chwilka i zapomniana zapalniczka, aby doszło do tragedii.

Na chwilkę wyskoczył z potężnej cysterny kierowca aby kupić coś do picia w przydrożnym sklepie. Ponieważ na chwilkę, to nie zabezpieczył pojazdu przed samoistnym ruszeniem. Po chwili było za późno aby cokolwiek zrobić, można już tylko było patrzeć i modlić się o minimalne skutki.

Na chwilkę wychodzimy z samochodu do kiosku, sklepu lub pogadać ze znajomym. Niektórzy nie gaszą nawet silnika. Inni nie zamykają pojazdu – bo przecież tylko na moment. Zwykle nic się nie dzieje, ale nie zawsze.

Szczytem bezmyślności jest pozostawienie w zamkniętym samochodzie latem śpiącego niemowlaka, lub (wcale nierzadko psa)i udać się na szybkie zakupy.

Po paru minutach zamknięty samochód zmienia się w rozgrzaną duchówkę.

Na chwilkę parkuje się taż pojazd w miejscu zabronionym (bo to miejsce akurat było wolne), np. w zatoce przystankowej, przy przejściu dla pieszych, czy na ścieżce rowerowej. To nic, że znaki i przepisy zabraniają tam nawet zatrzymania pojazdu. Chwilowy postój i paląca potrzeba mają być zasadnym usprawiedliwieniem.

Niektórzy kierowcy w takich przypadkach włączają światła awaryjne i tym sposobem czują się usprawiedliwieni, a co za tym zwolnieni od kary.

Tymczasem takie niezasadne włączenie świateł awaryjnych jest wykroczeniem.

Ta nieszczęsna chwilka była powodem wielu tragicznych w skutkach zdarzeń. Znakomita większość wypadków drogowych zdarza się w niewielkiej odległości od miejsca zamieszkania. Tam, gdzie już prawie jesteśmy w domu, gdzie czujemy się bezpieczni, bo u siebie i tracimy czujność. Czasem wystarczy, że tylko na chwilkę.