Póki co o autostradach i drogach ekspresowych to raczej możemy pomarzyć, no może czasem kawałek przejechać – co powoduje jeszcze większy żal, że nie da się częściej. Na co dzień, także w naszym regionie jeździmy po drogach o nawierzchni twardej /często nierównej/ i tak naprawdę mało nas interesuje, czy ta trasa ma rangę drogi krajowej, wojewódzkiej, czy powiatowej.

Zresztą przepisy na nich obowiązujące są podobne, przynajmniej dla kierowców osobówek. Gdy ktoś już zapomniał, to trzeba przypomnieć, że na takich „normalnych” drogach prędkość maksymalna, to 90 km/h. Niestety to przypomnienie u wielu kierowców wywołuje uśmieszek politowania.

Kto dzisiaj przestrzega tego przepisu?

Normą dla licznej grupy kierowców jest 110 – 120km/h – jeśli nic się akurat na drodze nie dzieje. O zgrozo niektórzy niechętnie wytracają te prędkości wjeżdżając w obszar zabudowany, lub w ostępy leśne.

Tej rangi drogi mogą bardzo się różnić, jeśli chodzi o inżynierię drogową i obrzeża. Są więc trasy z wyznaczonymi, wyodrębnionymi pasami do skrętu w lewo i prawo, z wysepkami, barierami, chodnikami przydrożnymi, ale i są takie, gdzie wąskie jezdnie graniczą z przydrożnymi drzewami.

Brawurowa jazda takimi drogami często kończy się tragicznie, bo one nie są do tego przystosowane. Nie mają więc odpowiednio złagodzonych i wyprofilowanych zakrętów, może zdarzyć się w nawierzchni dziura, może na drogę bez przeszkód wbiec zwierzak lub rozbawione dziecko. Na takich drogach często pojawia się ciągnik, rowerzysta /nie zawsze trzeźwy/, lub pieszy /często po zmroku słabo widoczny/. Ta maksymalna prędkość 90 km/h ma ustrzec od takich niespodzianek. Gdyby młody motocyklista, który zginął wiosną br. w zderzeniu z łosiem, zachował prędkość dopuszczalną na tej drodze, dzisiaj cieszyłby się życiem i był radością swoich rodziców.

Podział dróg na kategorie jest ważny wtedy, gdy dotyczy postulatów, roszczeń lub pozwoleń, które rozstrzyga zarządca drogi. Zarządcą dróg krajowych jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, dróg wojewódzkich – samorząd wojewódzki, czyli marszałek województwa, a pozostałych starosta lub prezydent miasta.

To oni po zasięgnięciu opinii policji ustalają też reguły ruchu drogowego.

Kontrolę nad zarządcami sprawuje minister do spraw transportu /obecnie Minister Infrastruktury/ na drogach krajowych i wojewoda na pozostałych drogach. Tam więc należy kierować wnioski, jeśli zarządzający ruchem drogowym źle wywiązują się ze swoich zadań, bądź ustanowione reguły drogowe są wadliwe i wymagają zmian.