Wiek to ważne kryterium ograniczeń i pozwoleń dających możliwość uczestnictwa w ruchu drogowym. Wiedzieć o tych ograniczeniach i możliwościach powinni nie tylko sami nieletni zainteresowani, ale także ich dorośli opiekunowie.

Pierwsze kryterium wiekowe to lat 7. Ten próg wiekowy otwiera dalszą listę możliwości samodzielnego uczestnictwa w ruchu drogowym.

Jedyny wyjątek to dopuszczalna samodzielność dziecka, które nie ukończy 7 lat, na ulicach w strefie zamieszkania. Tam przepisy ograniczają prawa pojazdów do minimum, a piesi mogą paradować po jezdni i mają wszelkie prawa. Poza tą strefą dziecko do lat 7 nie może uczestniczyć w ruchu drogowym samodzielnie.

Wystarczy jednak 10-cio letni opiekun, aby wszystko było o.k. Warto pamiętać o odpowiedzialności dorosłych opiekunów, w razie nie daj Boże jakiegoś nieszczęścia i niespełnienia powyższych wymogów.

Do lat 7 dziecko można przewozić na rowerze i w przyczepie rowerowej, a jeśli na motocyklu, to z prędkością poniżej 40 km/h.

10 lat upoważnia do zdobycia karty rowerowej i samodzielnego poruszania się po drogach publicznych na rowerze. Dzieci młodsze bez takiego uprawnienia powinny poruszać się rowerem w obecności pełnoletniego opiekuna. Mogą wtedy razem z opiekunem korzystać w pełni z praw pieszych, czyli korzystać z chodnika, przejść dla pieszych i poruszać się na rowerach lewą stroną drogi.

Dzieci w samochodzie, to odrębny temat. Winny być przewożone w fotelikach ochronnych i jest to możliwe także na przednim siedzeniu, a po ukończeniu 12 lat w pasach bezpieczeństwa. W tym zakresie przepisy są stabilne od wielu lat. Niestety wielu pasażerów zaniedbuje pasy siedząc na tylnym siedzeniu. Te zaniedbania dotyczą też właściwego zabezpieczenia maluchów w fotelikach ochronnych.

Natomiast szykuje się rewolucja w przepisach dopuszczających małoletnich na drogi w roli motorowerzysty i motocyklisty.